reisverslag van Catharina
30 juni 2008,
Vanmorgen was het níet nodig om zo bérevroeg op te staan. we gaan ALLES weer inladen en op weg naar Enköping voor de volgende shows. [Hoe gek moet je zijn!!!]
Deze keer vertoeven we in een hotel daar kunnen we tenminste onze toiletspullen in de badkamer laten staan, dat is wel eens handig voor een keer. Op de camping is dat natuurlijk niet mogelijk, je neemt iedere keer de boel mee héén en weer, dit is dus een stuk makkelijker, maaaaar, het campingleven heeft werkelijk z’n leuke dingen:
Lekker buiten het eten klaarmaken, het vlees laten bereiden door onze reisleider, het voetvolk mag uitjes snijden en huilen!! en natuurlijk lekker genieten van alle heerlijke dingen die op de tafel komen. Richard is goed in het bereiden van een salade, samen met Wil is dat een uitstekende combinatie. Misschien samen ooit eens een klein eettentje opzetten?
Alles ingeladen spullen, honden, mensen én proviand. Lekkere warme broodjes, de vorige dag besteld worden na een uurtje rijden op een leuk plekje uitgestald mét natuurlijk het nodige beleg, zijnde kaas, kaas, kaas en kaas, salami voor Bart en Petra had, geloof het of niet, lekkere witte chocoladepasta! De omgeving is echt weer ons extraatje tesamen met het feit dat het niet regent, alleen de blaadjes van de bomen lekken, maar een kniesoor die dáárop let! Wat wél vervelend was, dat Richard het veren kussen van Petra in een plas liet verdwijnen. Het opvissen ging gepaard met over en weer bedreigingen en ontzettend veel gelach. Iedereen is weer héél ingestapt en nu gaan we verder door een prachtig landschap met wuivend gras en koeien met 2 lange en 2 korte poten[zoals in de Alpen!!!] dan vallen ze tenminste niet van de helling. Tussenstop met schommels en een wip voor de mensen, daar werd intensief gebruik van gemaakt. Voor de honden was er genoeg gelegenheid om te lopen en spelen maar blijkbaar rook het er óók bijzonder lekker, er werd hévig gesnuffeld.
Nog leuker voor de mensen, er stond een stand van de anti-alkohol brigade en die verstrekte gratis lekkere hete koffie !!!!
Na de stop alles weer ingeladen. Netjes op tijd, zoals Bart het had gepland, kwamen we aan in Enköping. Het hotel ligt midden in de stad bij een kerk, schoolpark en ruimte om de honden lekker te laten lopen. In het hotel waren nog veel meer mensen die ook gingen showen. Dus we vielen niet zó op met ons “negental”. Met alle ervaring die we inmiddels hebben is uitladen niet zo’n probleem. Het was dus al gauw gedaan.
De honden moesten weer even wennen aan een nieuw uitlaatgebied, maar dat ging vreselijk snel. In het hotel kon je héérlijk eten en dat hebben we dus ‘s avonds ook gedaan. Jammer voor Bart, kon hij niet lekker bakken en braden maar ik geloof dat hij het ook lekker vond om zo maar een keer van alles te genieten en dan slapen, zónder dat je, je slaapzak uit hoeft te rollen. Lekker douchen en je spullen laten staan, hmmmm genieten. [ik geloof dat ik een luxe paard ben!] Vlak voor we naar bed zouden gaan komt Gerty met de mededeling dat ze nog naar Stockholm moet om de heer Dupas, keurmeester op zowel de pudelnationalen als de wereldshow, van het vliegveld te halen. Wil en Geerke bieden aan om mee te gaan. Onderweg blijkt dat we niet weten hoe hij er uit ziet, niet weten met welke vlucht hij aankomt en ook niet weten van welk vliegveld hij komt. Goede raad is duur, we gaan de eerste de beste aankomsthal in en checken de aankomsttijden van de vluchten uit Frankrijk en we vinden al snel dat er 2 vliegtuigen uit Frankrijk aankomen gelukkig rond dezelfde tijd, dus dat moet gaan lukken. Als het eerste vliegtuig landt komt er na verloop van tijd een keurig heerschap door de deuren en Wil zegt tegen Gerty; zou dat ‘em zijn ???” Nee dat is hij niet en daarna nog 1 en nog 1. Uiteindelijk hebben we hem toch te pakken omdat hij wat zoekend om zich heen kijkt en Wil vraagt of hij misschien de heer Dupas is en ja hoor hij was het !!!! Toen met een reuze vaart (die Gerty kan rijden als de beste ) terug naar het Hotel in Enköping.
Het ontbijt de volgende morgen was helemaal prima, heerlijke broodjes lekkere koffie en de yoghurt met serials was ook niet te versmaden.
De diverse mensen die gingen showen met Jonne en Pelle [ja hoor, het gaat gewoon 
door] gingen bijtijds weg en Petra en mijn persoontje bleven in het hotel om alvast een paar teven te wassen. Die voor de volgende dag op het programma stonden om te worden geshowd. In de grootste badkamer werd een trimtafel opgezet.
Stap 1: hond in bad, inzepen, lekker laten zwemmen en afspoelen.
Stap 2: hond op de trimtafel en droog föhnen.
Stap 3: hond naar Petra op het bureau, lekker kleedje eronder en daar werd geborsteld. Daarna over op de volgende hond, werkt perfect, tussendoor een kopje thee en een praatje en voor je het weet ben je klaar. s‘ Middags kwam Bart ons halen. Het showterrein was zó mooi, net als het weer en dus had de showgroep besloten om ons ook maar in de frisse lucht te mikken. De rit erheen was al prachtig, door een mooi laantje met weerszijden bomen een leuk kerkje en allemaal glooiende velden. Vlak bij een meer stond de hele boel opgesteld.
Yvonne en haar man hadden daar een plaats met hun caravan en voor ons was ook een plekje vrijgehouden zodat we daar alles neer konden zetten om de honden klaar te maken.
Er moesten nl nog meer honden gewassen worden voordat we vrijdag in Stockholm gaan showen. Jonne en Pelle hadden prima gelopen maar de keurmeester kwam niet verder voor Pelle dan een blauw lintje. Jonne werd zelfs gediskwalificeerd !!! Ik vind dat al onze honden álle kleuren van de regenboog verdienen door hun fantastisch gedrag tijdens de hele periode dat wij onderweg zijn geweest, met of zonder show!!
Woensdag 2 juli waren de teven aan de beurt en dat werd écht hard aanpoten, vijf teven showen en dan de breedergroep met z’n allen, het ging echter helemaal prima. Richard is onze rots in de branding bij de shows, hij kalmeert ons en pept ons op als het nodig is. Petra vindt dat, dat beloond moet worden met een sticker maar Catharina vindt een gouden kroontje wel aardig !!! ’s Avonds weer lekker gebbqued met de hele poedelgemeenschap uit Zweden, Denemarken enz. enz. en toen richting hotel waar we allemaal, geloof ik, als een blok in slaap zijn gevallen.
3 juli donderdag “rustdag” er moeten nog maar 2 honden worden gewassen. Gisteren is Jonne onder de koude douche geweest en met emmers warm water en shampoo werd hij weer hélemaal schoon, even föhnen en met de wind en de zon erbij was dat zo gebeurd en zag hij er weer uit als nieuw!!
Bijna helemaal vergeten; dinsdagavond op de terugweg van campingground naar hotel hebben we onze eerste “moose” gezien, hij kwam aan gegaloppeerd richting de weg maar bleef in eens vol verbazing staan kijken naar die Hollanders in de Truck met die verschrikkelijk lawaaiige uitlaatpijpen. Geerke heeft geprobeerd hem te fotograferen maar het werd al redelijk donker en Mr Moose was toch wel erg ver weg Het is een “nachtfoto”’ geworden. Zéér duister!! Woensdagavond stond hij er weer ongeveer op dezelfde plek. En, ja hoor, ook donderdagavond was hij weer ter plekke. We hebben hem, héél origineel, Rudolf genoemd. De speculaties waren niet van de lucht, van waarom staat hij daar, het is vlak bij het dorpje, er komen daar praktisch nooit “mooses” meestal zijn ze veel noordelijker, zou hij gehuurd zijn voor de toeristen ???, zitten er soms twee mannetjes onder een huid en doen de een moose na? Is hij opgezet en wordt hij met draadjes bewogen??? er kwamen steeds meer opties !!! Wat het ook was, wij vonden dat Rudolf ons geluk zou brengen op de wereldshow.
Die “vrije donderdag” zijn we begonnen met koffie en een zwempartij door Richard , Geerke en Catharina. Lékker in het meer, zalig water en de zon erbij, daar komt een mens van bij.
Daarna was het weer borstelen en knippen geblazen om de snit van het toilet van de poedels wat meer aan te passen aan de Zweedse stijl. Richard en Catharina zijn daar aardig mee bezig geweest maar het resultaat mocht er zijn. De honden zagen er allemaal uit als plaatjes, lekker gewassen en helemaal glanzend. De Wereldshow kon beginnen !!!
Maar dáárvoor moest er nog een vrachtwagen zó klaargemaaakt worden dat álles maar dan ook écht alles bij de hand stond voor vrijdagochtend.
De show startte om half negen voor de apricots (reu en teef) en de zwarte teven, dusd vroeg aanwezig zijn. Bart had geïnformeerd naar de parkeergelegenheden en de toestand bij de show ‘s morgens. Het antwoord was: een gekkenhuis bij de ingangen. Kan ook wel kloppen met een 4-daagse show en ongeveer 23.000 !!! honden. Bart heeft dus een strak plan opgezet en daar moest écht aan gehouden worden anders hadden we een probleem. En dat strakke plan heeft geweldig gewerkt. Dank je Bart!!!
Vrijdagmorgen kwart voor vier opstaan, honden uitlaten, het restant van de spullen en de dames en heren in de auto en wegrijden om half 5. Het liep gesmeerd, tót we vlakbij het 
showterrein kwamen, daar begon zich al een aardige file te vormen. Bart heeft ons met veel “schwung” zó langs de rij wachtenden gereden en wij in de personenwagen er net zo hard achter aan. Bij de hoofdingang, na enig gepalaver van Bart met de daar staande parkfiguren, moesten we zorgen dat in 20 minuten alle hondmobielen [3] trimtafels [3] stoelen [5] tassen [wéét niet hoeveel ] en honden [9] uitgepakt waren. Wij waren inmiddels zó op elkaar ingespeeld dat het ook helemaal voor elkaar was en we stonden als groep 4 klaar voor de veterinaire keuring. Blij dat we zo netjes op tijd waren, nu konden we een goede plek zoeken bij de ringen. De reuen en teven werden apart gekeurd maar ook de zwarten en de apricots stonden in verschillende ringen. En Richard had een dwerg apricot teefje wat óók in een andere ring gekeurd moest worden. Gelukkig was die hele happening wél in één hal maar al met al heb je een heleboel te installeren. Petra heeft zowat de hele dag heen en weer gelopen om alles op tijd in de ring te krijgen. De ene keurmeester keurt sneller dan de andere en omdat alle 9 honden geshowd moesten worden en daarna ook nog de breedersgroep was het toch ook een staaltje logistiek, ondanks de geweldige lijst die Wil had gemaakt met alle nummers en ringen en tijden. Wil, gewéldig!!!
Pabu de apricot reu was het eerst aan de beurt, en werd Junior World Winner. Ongeveer tegelijkertijd kwam Catharina met Pavane in de ring met wat meer concurrentie dan Pabu maar ook hier werd een Jeugd Wereld Winnertitel gegeven door Mr. DupPas van de Franse Kennelclub. Die twee moesten dus ‘s middags tegen elkaar om de Beste Junioren daartussen moesten alle zwarten door Geerke, Catharina en wie verder voor handen was, worden voorgebracht. Hoe het allemaal gegaan is, dat is mij [Catharina] ontgaan, samen met Richard hebben we topknotten staan draaien, opgekamd, puntjes geknipt etc. etc. en daarbij moest je van de ene naar de andere trimtafel. Petra heeft gezorgd dat we allemaal bleven lopen zij verzorgde onze hapjes en drankjes tussendoor want dat was voor de lopende ploeg niet meer bij te houden. Petra, hoe je het hebt volgehouden zonder er helemaal bij neer te vallen is mij een raadsel maar gedáán heb je het. Dank je wel!! Ook hier was Richard weer het baken in een stormachtige zee. Ook Richard, je sticker en het gouden kroontje zijn je van hárte gegund !!! Geerke heeft gelopen als een elfje [zo nu en dan een dwars elfje] maar zonder Geerke hadden we het nooit zo goed kunnen doen. Pluim!! Nadat alles achter de rug was waren we écht allemaal totaal versleten en toen kwam Bart met de fiets !!! Die was ook in de vrachtwagen gestald en dat was maar goed ook want de truck kun je niet zo gemakkelijk pal voor de deur zetten en met de fiets kom je overal. Hij kwam eens informeren hoe de zaken stonden en of er al geruimd kon worden. We hadden al een heleboel verzameld om weer in de truck te zetten. Nadat Wil terug was van de vergadering met diverse poedelclubs, de diverse rozetten opgehaald waren en Pavane en Pabu op de foto waren gezet was iedereen het erover eens dat we maar eens moesten verhuizen naar het hotel. O, wat waren we moe. En…….wat hadden de honden een pret dat ze weer overal door- en omheen mochten lopen!! Toen we weer terug waren in Enköping hebben we met z’n allen een heerlijke wandeling gemaakt door het bos in de buurt van het hotel, het was záááálig, de honden waren helemaal door het dolle en hebben gesjeesd van boven naar beneden en weer terug. Ze waren weer helemaal in hun sas. Ondanks dat ze het leuk vinden om te showen is het daarna ook voor hen een traktatie om onbenullig rond te razen. ‘s Avonds hebben we héérlijk gegeten in het hotel met een lekker drankje erbij en alles nog eens de revue laten passeren, het was lekker buiten op het terras en als je het koud kreeg dan kon je een heerlijk plaidje om je heen slaan. Eindeloos !!! Toen naar bed en vervolgens zaterdags 
richting Boräs naar onze vriendin Gerty waar we een pupje op gaan halen, of we nog geen honden genoeg hebben!! Maar wat een leuk pupje !!! Hij heet Philip en is er een van het nest waar we een klein maandje tevoren geweest waren Gerty vertelde ons op de wereldshow dat er het mooie reutje nog niet verkocht was en dit is het resultaat. Bij Gerty stonden de koffie en schaaaaalen aardbeien met slagroom klaar, we hebben werkelijk genoten van al die lekkere dingen en nog eens nagekletst over de show, traantjes bij het afscheid maar we komen wel weer naar Zweden. Het is daar echt geweldig.
Toen door naar Denemarken waar we weer in hetzelfde huisje slapen als op de heenreis alleen is het weer niet hetzelfde. De knutten wel, die steken onverminderd, maar de honden kunnen nu niet ongestoord lekker buiten in de grote tuin lopen, dat is jammer maar helaas!
Binnen worden er érg lekkere tosti’s gemaakt met bakken salade. Van de honger zul je nooit omkomen als je met deze ploeg onderweg bent. Volgende ochtend, huisje opruimen, afsluiten, in de regen alles weer in de auto’s parkeren en daarna, hupsakee, beginnen aan de laatste kilometers naar huis. Nog één veerboot en dan gewoon verder over de weg. Die rit hebben we inmiddels al diverse keren gereden maar het blijft leuk, zeker met onze meezing cdees!! En meezingen doen we. Thuis gekomen op de Korhoenlaan waar, in de regen op ons gewacht wordt. Het bekende uitpakken maar gelukkig hoeft nog niet alles eruit. De volgende ochtend kunnen we de rest doen. Geerke wordt door haar ouders opgehaald. Afscheid nemen van Richard. Petra en Catharina blijven nog slapen in Almere.
De volgende dag wéér plensbuien en tussendoor de auto écht leegmaken ook dat gaat helemaal gesmeerd. Catharina ook naar huis en Petra blijft nog even gezellig een paar daagjes bij Wil om een beetje bij te komen van alle vermoeienissen en samen met Wil de overige puinhoop op te ruimen !!!!
Het was weer een héél avontuur, vermoeiend maar ontzettend gezellig, iedereen die heeft meegedaan, meegeleefd, meegeholpen, ontzettend bedankt !!!
En groetjes voor allen ….
uur richting Zweden. 
Onderweg in het plaatsje Boresö mogen we het huisje van Bas en Lis Blok-Rasmussen gebruiken om te overnachten, maar eerst moet er gegeten worden en dat doen we in een klein restaurant in Maribo. 
honden die het beter doen en met rood/roze de ring uitkomen. We worden gekeurd door een bijzonder aardige keurmeester(es) Mrs. Ellen Mac Neille Charles. De broer van Catootje wordt best in show op deze dag, Gerty de fokker van deze honden is bijzonder trots !!! Ondanks de niet zo beste resultaten houden we de stemming er in we zijn hier uiteindelijk voor ons plezier !!! We hebben ook de Dizzybell's honden in de breedersgroup voorgebracht maar hier werd Gerty (Caro-Line's) 1e. Vivane de dwergpoedel van Richard wordt gekeurd in de ring naast ons door keurmeester Ute Hensen, die wij overigens de volgende krijgen. Arme Viviane die al vanaf het eerste uur helemaal klaar ligt met een opgekamd hoofd om de ring in te gaan en uiteindelijk pas in de middag aan de beurt is in de ring. 
Op dit moment wordt op een camping in het Zweedse Lerum keihard gewerkt. Een beeld: op trimtafels staan Loes en Pelle. Zij worden bewerkt met de waterblazer door Wil en Richard. Op de campingtafel ligt Pavane. Catharina heeft haar vacht grondig geborsteld en zij maakt twee duivels leuke staartjes op het vertederende koppie. De rest van de honden ligt in een puppyren tussen onze twee blokhutjes (of “stuga’s”zoals men deze in Zweden noemt), zij houden de wacht. Iedere langslopende hond wordt aangekondigd. Een taak die zeker niet onderschat moet worden! Bart en Geerke bekijken de foto’s van de afgelopen reis en showdagen Tegenover ons probeert een Zweeds gezin te genieten van de rust. Zij hadden duidelijk niet gerekend op de Dizzybell’s familie.Tussen al dit geweld wordt ik geacht u een verslag van onze showreis te bezorgen. 