Home
Search


Copyright © Dizzybells - All rights reserved.

30 januari
De eerste reacties van de nieuwe puppy eigenaren heb ik in het dagboek gezet. 

25 januari
Vandaag zijn de puppies ingeënt en morgen gaan de eerste naar hun nieuwe gezinnen lees het dagboek

13 januari
Pavlov heeft gisteravond Lotus gedekt lees het verslag op de site van Lotus.

9 januari 22.30 uur
Er staat een nieuwe foto van Puck op haar site en in haar fotoalbum, de links van de filmpjes van de show in Hoostraten staan op de site van Puck en Pavlov en a.s. zaterdag gaan we proberen of Pavlov, Lotus wil/kan dekken.

.

 

Home > Shows > Poodle Special Zweden > Ter plaatse

Na wat heen en weer gepalaver met een jongeman die geloof ik alléén Zweeds sprak en een ietwat méér in het Engels begaafd meisje, vonden we de plaatsen waar we onze 2 tenten en de volgende dag ook de tent van Elianne konden vastspijkeren.

En toen …. De trailer moest op de parkeerplaats blijven staan. Alle kampeerspullen moesten uitgeladen worden en als je daarbij 9 springende honden hebt lopen schiet je niet zo geweldig op.

Dus, eerst de honden hun broodnodige beweging geven, lekker laten drinken en eten en daarna weer in de benches. De BMW kwam goed van pas Ton heeft regelmatige ritjes gemaakt van de truck naar onze kampeerplaats en weer terug tot we alles ter plekke hadden en konden beginnen met opbouwen.

Ton en Inge weten wat ze met lijnen, tentdoek, haringen en een hamer moeten doen. Ook Elianne, komt daar heel goed mee terecht.  Ik heb ooit gezien hoe mijn neefje mijn koepeltentje heeft opgezet en daar is het mooi bij gebleven.

Uitpakken van benodigdheden daar ben ik echt wel goed in maar voor de rest!

Dank je wel Ton en Inge voor het bouwen van mijn tent, ik heb er goed in geslapen, mede dank zij de Gewürstraminer! en hij is helemaal blijven staan óók tijdens het noodweer op zondag.

Inmiddels was het avond geworden en waren we onderhand weer toe aan een hapje eten. Nu kwam er ook een campinggazje bij van Ton en Inge. Konden we koffie en thee maken en aangezien de kratjes wel onuitputbaar leken hebben we daar maar weer een graai in gedaan. Ton en Inge hadden ook allemaal lekkere dingen meegenomen en alles bij elkaar hebben we een heerlijk maaltje naar binnen gewerkt. Intussen waren natuurlijk ook de honden gearriveerd op ons plekje.

We hadden diverse rennen meegenomen en neergezet een grote partytent over de grootste ren en daar konden de honden lekker op het gras liggen.

Na het eten moesten we natúúrlijk weer de belevenissen vanuit de diverse vervoersmiddelen uitwisselen .

We hebben er een béregezellige avond van gemaakt gekletst, gedronken, vreselijk gelachen en geintjes gemaakt, tot het bedtijd voor ons en weer wandeltijd werd voor onze viervoeters. We zaten vlak bij de plek waar we de honden lekker konden laten lopen, maar werden er toen ook met onze neus op geduwd dat, waar water is, muggen zijn!. We hadden allemaal spul bij ons, maar de Zweedse muggen trokken zich daar niks van aan en bleven lekker steken. We zijn allemaal een beetje met gaatjes geprikt en de volgende ochtend was er her en der een dikke plek te bekennen. Nou ja, dat gaat ook wel weer over. Toch?

Die nacht voor het eerst slapen in een tent, de luchtbedden hadden we al verdeeld degene die ik had meegenomen was te groot voor mijn tentje, dus die ging naar Ton en Inge. Wil had een kleiner bed meegenomen dus die kwam in mijn tentje te liggen. De honden kwamen daar ook bij, dát was vreemd de eerste keer!

Marle vond het prachtig en had al gauw een plaatsje bij mij op het kussen, Nadir vond het echt raar, had ook nog een beetje last van de warmte en hijgde en dat op een luchtbed, het wiebelde bést lekker! Komische toestanden, alle tassen opgestapeld, een koepeltentje is niet zo groot en als je iets moest hebben zat het natuurlijk in de onderste tas. Resultaat onbeschrijfelijk !!! Chaos.

Je kunt niets terugvinden. Op mijn zaklantaarn na, die heb ik steeds in de gaten gehouden want je weet maar nooit!.

‘s Ochtends kom je weer je tent uitgekropen, lange broek aan vanwege de muggen.en honden uitlaten. Werkelijk als je daar vroeg met je honden ging wandelen maakte je na de nacht alle muggen wakker en kwamen ze in zwérmen omhoog!  Vandaar ondanks de warmte de lange broek en een sweater. Inmiddels waren de anderen ook wakker en begonnen de voorbereidingen voor het ontbijt. Drinkwater was er vlakbij te halen dus de grote jerrycan werd weer gevuld en we konden weer een lekker bakkie bij het ontbijtje drinken. Lang leve het campinggaz en Ton!! Hij heeft in die dagen heel wat water gekookt. Inmiddels was ook Elianne in alle vroegte ook aangekomen.

Wij meiden hadden besloten dat we in een nabijgelegen dorpje boodschappen gingen doen. Het dorpje, Sigtuna, zou zó uit Harry Potters boeken weggelopen kunnen zijn. Héél schilderachtige kleine straatjes met leuke huisjes, straatjes die op en af gingen, kleine doorgangetjes in één woord; ontzettend leuk om rond te struinen (hoeveel woorden waren dat?)   

De bakker verkocht heerlijke koekjes en brood, er waren schattige kleine winkeltjes met enige dingen, een theetuin met allerlei frutsels en gezellige zitplekjes, een fruittentje, waar we lekkere kersen hebben gekocht en uiteraard een supermarkt, waar we onze “gewone”  boodschappen haalden, waaronder de zwartopwitballen, want die waren onder  het rijden door iedereen lekker opgesabbeld en dus moesten we de voorraad aanvullen.

Het was echt heerlijk om daar rond te zwerven en te genieten van wat je zag en natuurlijk speelde het mooie weer ook een rol.

Terug op de camping hebben we eerst het brood geprobeerd en we kwamen tot de conclusie dat de bakker nog wel een keer op ons bezoek kon rekenen.

Het werd tijd om het terrein te gaan verkennen waar de show zou plaatsvinden.

Alles bij elkaar geraapt, ook de woefen en over de camping richting trailer en wie troffen we daar bij de ingang; Gerty. Die kwam kijken of we al aangekomen waren, dat werd natuurlijk een gezoen en geklets en geroep én geblaf van iedereen. Gerty gerustgesteld, moest weer terug naar het feestterrein omdat zij een van de organisatrices was.  Er moet zóveel gedaan worden voor zo’n show en het was de eerste keer dat ze het op deze manier hadden georganiseerd, Wil heeft ervaring met die dingen, ik geloof dat ik niet eens wil wéten wat er allemaal voor nodig is, ik zou er schele hoofdpijn van krijgen en nóg slechter slapen dan ik gewoonlijk doe. !!  ‘s Middags mochten we mee met een rondleiding door het kasteel van Skokloster. Een oud-onderwijzeres was daar de gids, ik heb nog nooit zo’n uitgesproken “oud-onderwijzeres” gezien, ze deed net of wij een klas lastige pubers waren. Bij iedere onderbreking wachtte ze tot álles muisstil was, na iedere ruimte die we bezichtigt hadden: “vragen?.....Géén vragen ? Is er geen interesse?”   Het kon niet uitblijven, Bart werd het stoute jongetje van de klas en vroeg of er na de rondleiding een toets kwam. De vraag werd uit de hoogte aangehoord en evenzo uit de hoogte verworpen. De diverse gezichten spraken echter boekdelen. Er zijn diverse mensen op diverse plekken “verdwenen” en ik denk dat die ook zónder de gids voldoende interessante dingen hebben bekeken!! Wat betreft gobelins, mooie gestuukte en beschilderde plafonds, grote kamers met állerlei wapens, slaapkamers met bedden, die helemaal in prachtige gordijnen verscholen waren, práchtige kroonluchters enfin je kon er rustig een paar dagen rondbrengen en nóg niet alles goed hebben bekeken. In die tijd was het zoiets als wonen in een klein dorp maar dan met een pracht en praal!!!  Héél mooi om dat alles te zien. We hadden alleen een wat vrolijker gids moeten hebben.

Na de rondleiding gingen we weer de warmte in. In het kasteel was het nl . redelijk koel in vergelijking met een buitentemperatuur van boven de 30 gr. Bart, Ton en Wil hadden inmiddles de woefen uit de trailer gehaald en ze even laten lopen.

Later in de middag en er werd voor de liefhebbers ringtraining gegeven door 2 geroutineerde heren van de Avatar kennel.

Stephen Wheeler gaf les op het grote veld, waar de volgende dag de show gehouden werd en Wil was daar met onze Jonne en Elianne met Annabelle om een graantje van de kennis mee te pikken. Op een ander veld was Anders Rosell en daar was Inge met onze Muis met dezelfde gedachte ; ik wil er méér van weten!. Ik heb er lekker tussenin gezeten en kon van beide kanten zien wat er allemaal gebeurde.

Wil had het voordeel dat Mr Wheeler in het Engels tegen zijn cursisten kletste terwijl Mr Rosell aannam dat iedereen wel Zweeds kon praten.

Maar Inge is niet voor één gat gevangen en wist het er zéér goed vanaf te brengen.

Beide heren zijn zéér goed in het overbrengen van suggesties hoe of iets gedaan moet worden, ze vinden het geloof ik ook erg leuk om te doen, zouden geloof ik nog bezig zijn als er geen tijd gesteld was aan de happening, alhoewel ze beiden die tijd overschreden.

Voor ons werd het zo ongeveer tijd om wat te gaan eten. Dus daar ging het spelletje weer. Honden inladen, náár de camping en daar lekker gegeten op de veranda van het campingrestaurant. Wij aten en de muggen aten óns!

Maar het bleef leuk, met zo’n stel blijf je kletsen en geintjes maken!!

Omdat we de volgende morgen al vroeg op het showterrein moesten zijn, was het voor de zoveelste keer: vroeg naar bed.

Het was geloof ik ook vakantie? Of vergiste ik me nou, meestal bestaat dat uit uitslapen, rustig beginnen met een uitgebreid ontbijtje en dan een rustig overdenken wat je vandáág nou weer gaat doen. Dat was dus voor déze vakantie een misvatting!! Maar wat wás het leuk !!

Enfin, met de lange broeken aan, de honden over de greppel laten springen en het bos in. De honden wisten het al lang hoe ze moesten lopen, als ze de route één keer gemaakt hebben is de rest een eitje, alleen moeten ze niet op de gedachten komen om ‘s avonds laat nog eens een ander paadje te gaan verkennen!

Het ging allemaal voorspoedig dus terug alle honden op hun plaatsen,de klamboe kwam over de open deur van de truck om daar de muggen weg te houden en Bart en Wil in alle rust te laten slapen. De rest dook de diverse tenten in en het was weer pitten geblazen.

O, voor ik het vergeet te vermelden, de sanitaire toestanden waren, nét als in het kasteel, middeleeuws!!! Er was een ouderwetse poepdoos in de nabijheid van onze standplaats, met een heerlijk twijgenbezempje, om te vegen? Jammer genoeg geen in vieren gescheurde kranten, maar gewoon toiletpapier, dat was jammer.

Aan de andere kant van het terrein waren douches en toiletten met een middeleeuwse klimaatbeheerser nl een soort ventilator en met de heerlijke warmte die week was het na een douche of je gezellig met z’n allen in de sauna was!

Het heeft zo z’n charmes, kamperen!!  Maar als je ‘s nachts moest toiletteren en je naar de officiële toiletten moest had je een grote lantaarn nodig om niet over ik weet niet hoeveel boomstronken te vallen.  Dus was de keus héél gemakkelijk, op z'n middeleeuws of gewoon naast de tent !!!! Show eerste dag

User: Visitor