Qayinar Lady from the Silent Lake (Leelah)

teef

geb.datum: 14 febr. 2009
vader: Farleys D Universal Soldier
moeder: Mename's Marle from the Silent Lake

2009: Jeugdwinster
2009: Belgisch Jeugdwinster

HD: A (vrij)

vWD:

PRA:

Catharina schrijft 8 mei
Zo nu en dan neem ik Leelah mee om te wandelen, ergens ín of úit de buurt. Afgelopen dinsdag was ik in Hilversum waar mijn zusjes woont. Haar laatste vakantie in Brazilie [mijn nichtje woont daar, met man en kids] was weer érg leuk en natuurlijk moesten er foto's gekeken worden. Óp dus naar Hilversum, móóie foto's waren er en ook filmpjes van de meisjes, die aan het zwemmen waren. Foto 's van de school waar ze allemaal in uniform lopen. etc. Ik heb ervan genoten. Van het zitten krijg je zo nu en dan genoeg dus een wandeling met de honden was een goede afwisseling. D.w.z. Leelah, onze duvel, Pebbles een ondeugende dwergschnauzer en ouwetje van mijn zus, een 14 jarig hondje meegenomen vanuit Portugal. Omdat je heerlijk kunt wandelen daar park en water om te vissen. met ganzen eenden en waterkippetjes doen we dat ook graag. Allee, op weg. Leelah was zondag héérlijk in bad geweest en zag er prachtig uit volgens mijn zusje, dat heeft dus niet lang geduurd!! Pebbles gaat regelmatig wandelen met Mia, maar Leelah dus niet. Pebbles weet precies waar de waterkant ophoudt en dan drinkt ze lekker een beetje water maar Leelah racete er achteraan en flóep, daar lag ze in de plons! Pebbles stond een beetje te kijken. Wat een rare, het is no veel te koud om te zwemmen. je zág het haar denken! Maar Leelah kon door de nét nieuw geplaatste, redelijk hoge beschoeing niet zo makkelijk uit het water komen. Wat een voordeel is het toch dat die poedels zo'n bos met haar hebben. Mia en ik allebei een hand in haar kuif en hopla.. daar was ze weer . Alleen haar bolletje was nog droog en mijn zus : joh, ze was zó mooi en moet je nou zien!!! Ja, het resultaat moeten jullie je maar voorstellen. want er was geen camera aanwezig. Enfin, Leelah schudden, ze was er beslist niet van onder de indruk dat ze te water was geweest en ik zei: okay tegen de tijd dat we terugzijn is ze wel droog. Ze loopt tóch als een idioot te rennen. Nou dat klopte ook wel. Pebbles en Leelah hebben de hele weg minstens tien keer afgelegd, met regekmatig van ons mensen de waarschuwing: NEEEN" als ze weer een gans of een eend wilde begroeten. Jachtinstinct in een poedel ? o ja. Gelukkig luisteren ze alletwee goed. Dus we hebben een lekker tochtje gemaakt met z'n allen Leelah was grotendeels droog op haar poten na, want íedere plas was véél te leuk om links te laten liggen. Daar moet je gewóón dwárs doorheen!!! Thuisgekomen mocht zij lekker in de hal drogen en wij namen een lekker kopje thee. En genóten dattu we hebbu!!!!!!!!! Groetjes van Leelah.en Catharina.

Catharina schrijft 2 juni
Hallo Wil. Ná de verjaardag was er nog een happening. Er was bij onze dierenarts weer een puppyparty georganiseerd. De vorige keer waren Pavane en Lotus op zo'n party zéér aanwezig. Nu maar de vraag hoe Leelah dat in haar eentje zou doen. Nou, vanaf het begin, helemaal goed. De tafeltjes met snoepjes , waren al leeggehaald en hoger gezet want een Newfoundland en een Ridgeback pup kunnen natuurlijk zónder ook maar te springen zó de bakjes leegmaken. Leelah was ook een van de jongere pups. Maar ze heeft ontzettend leuk gespeeld met de Ridge en een franse buldog. Achter elkaar achter een speeltje aan. eerst het bulletje dan de ridge, die kon níet onder de stoelen door en daarna Leelah die dat natuurlijk wél kon en dat ook met verve deed. De rest van het spul [Glen of Inmael terriers , twee kaninchen teckels een shiz tsu en nog een paar kleine dingen + de newfoudland pup ] ging hélemaal aan de kant als dit drietal voorbijstoof. Dat kostte allemaal energie, ze waren dus een beetje rustiger toen de dierenartassistenten ons van alles en nog wat begonnen te vertellen over enge beestjes als mijten en teken en vlooien om over wormen maar helemaal niet te praten. In de pauze waren we in de gelegenheid om de diverse dingen onder de microscoop te bekijken. Jakkie!! Maar de honden mochten tegelijk mee door alle kamertjes dus dat gaf wel weer afleiding. Er moest natuurlijk met die jonge dingen ook een ritje naar buiten gemaakt worden voor de broodnodige psssss..jes Daar is gelukkig ruimte genoeg voor in Nijverdal en daarna moesten ze weer even opletten maar dat duurde niet lang want de drie raddraaiers hadden elkaar wél gevonden die avond. Er werd dus nog even behoorlijk héén en weer gerend gelukkig waren er geen belangrijke dingen meer te zien dus we hebben het hele stelletje lekker in de wachtruimte laten rennen. Leelah heeft genoten van al dat kleine spul en andersom. Ze was behoorlijk versleten en lag op de terugweg al te slapen in de auto. Zoals je ziet gaat dat helemaal goed met onze duvel.
Groetjes van ons allen Catharina Ciao !!!

26 mei 2009
Catharina schrijft;
Hoi Wil. Zaterdag was het een héél mooie dag om in Ankeveen verjaardag te vieren van mijn Oom Jacob. Ik kom altijd graag in mijn geboortedorp om te genieten van de plassen, de futen waren aaardig bezig om van een paartje eenden maar niet te spreken, de woerd had er wel zin in maar de éénd. Nou, mooi niet!! Dan daarbij het gekwaak van de kikkers en de roep van de koekoek, de hele dag buiten zitten en rondlopen met Leelah die mee kon genieten. Het was héérlijk !!!!!
Leelah heeft lekker rondgelopen netjes bij de mensen gekeken en lief gekwispeld tot ze aangehaald werd. Met een koekje naast de stoel zitten maar toen....tóen kwam neef Antoon en zijn vrouw met een draadhaar teckel van 9 maanden [een standaard] Teun, zoals hij heet, is helemaal gewend bij Oom Jacob want hij komt regelmatig met Antoon mee als die samen met Oom Jacob de tuin aan het doen is. Dus Teun kwam al aangerend, hallo, iedereen aanwezig ? gezellig!!!Tot hij Leelah zag en omgekeerd. Jongens, wat hebben die twee gerend, rondjes om alle bomen en struiken in de voortuin en dat zijn er héél wat. We hebben ze even tot rust laten komen terwijl er koffie werd gedronken want rondjes om en ónder de tafel werden wat risicovol. Daarna zijn Antoon en ik mét de twee woefen de achtertuin ingegaan. Dat is daar altijd leuk want die tuin ligt temidden van de plassen. Er zijn mooie paadjes gemaaid en daar gingen die twee elkaar natuurlijk achterna. Teun weet er feilloos de weg en Leelah ging er vrolijk achteraan. Voor we bij de brug kwamen waar je moet oversteken om in het andere gedeelte te komen vond Teun dat hij tóch wel een slokje water had verdiend. Een teckel staat redelijk stabiel op zijn korte pootjes maar Leelah! Ik zag die plons al komen en ja hoor, daar ging ze, het water was lekker maar ze ging er hupsakee in en dan natuurlijk proberen om er weer uit te komen. Dat was voor haar wat moeilijker want er is daar écht geen houvast aan de grasstengeltjes. Daar was dus een helpende hand aan haar tuig voor nodig, het was érg prettig dat ze die om had dan heb je tenminste goed houvast. Nou, een natte Leelah dus, zij had er géén problemen mee, even schudden en lopen maar weer, achter Teun aan. Bruggetje over, even tussen de planken doorkijken naar het water maar ook dat ging prima. En nu naar de ander helft van de tuin, naar de koeien kijken die daar aan de andere kant van de plas staan, achter een opvliegend vogeltje aan en tot de conclusie komen dat vliegen íets te veel is. De brommende bijtjes vindt ze ook nog steeds leuk. Jammer dat er bij Oom Jacob geen meikevers waren om op te eten. Maar gezellig met Teun door het lange gras met veldbloemen denderen en dan koprollen maken was ook niet te versmaden. Toen een hekje door, dan een héél smal laantje en dan een nóg smaller bruggetje van aluminium. Dat ding maakte zó'n raar geluid! Daar ging ze toch maar even níet overheen. Een blik omhoog van, hallo doe daar iets aan, nou dat hebben we dan maar gedaan. Leelah op de arm en de brug over. Ik moet beslist nog een keer terug om haar ook daar aan te wennen. Terug bij de verjaardagsgasten toch maar even een hapje gegeten want daar was ze wel aan toe en de bench in. Daar heeft ze lekker liggen slapen. Alweer een avontuur beleefd. De reis terug naar huis verliep zoals gewoonlijk, rustig. Ze zal wel weer van mooie dingen gaan dromen dat doe je wel na zo'n dag.
Veel liefs van Leelah . Ze neemt nog éven een meikevertje!!.

21 mei 2009
Hallo Wil.
Leelah mocht weer even mee naar de dierenarts voor haar prikje, voor Leelah ís dat een prikje dat laat je gewoon even doen. Je gaat éérst even op de weegschaal zitten en het vrouwtje moet twéé keer kijken of ze het wel goed ziet. ja hoor ruim 8 en een halve kilo. Isa's puppies groeien hard, maar hier moest ik wel even van slikken. Leelah was het kleinste pupje en nu groeit ze in 3 weken háást 3 kilo. Ze eet goed waarbij natuurlijk ook de meikevers érg helpen!! Ze wordt ook behoorlijk sterk, want in de wachtruimte van de dierenarts waren natuurlijk ook andere vierpotertjes. Leelah vond ze érg leuk en ging overal vrolijk kwispelend op af. Bij de groten ging ze op haar kontje zitten dan gaat dat staartje over de vloer heen en weer dat het een lieve lust is. Bij de kleinen blijft ze al zwabberend staan. Vooral een 6 weken oud terriertje vond ze leuk, ik moest écht mijn kracht gebruiken [die is óók niet meer alles na mijn polsbreukje!] om haar daarvandaan te sleuren richting dierenarts. Die vermeldde: "deze dame mag er zijn!". Nou dat weten we dan ook weer. Terug in de wachtruimte vond ze dat iedereen nog even gedag gezegd moest worden. Dierenartsenbezoeken lopen daarom met Leelah nogal uit!! Ze is nét weer terug van een ritje naar het bos met de baas en de twee jongens. Daar is ze een beetje geschrokken van een stelletje mountainbikers die haar [vond zíj] achtervolgden. Ik héb zo het idee dat de baas een beetje is geschrokken want ze rende vóór de bikers uit en was zó uit het zicht. Hoe de vereniging met de anderen bij de auto verliep? Chris was blij dat ze de weg gevonden had, dát is zeker. De jongens zullen gedacht hebben, waar maak jij je zo drúk over? En Leelah is gewoon een lekker slim meisje. Weet nú al waar de auto staat.
Groetjes vanuit Marle van allemaal en speciaal van Leelah Ciao!!

17 mei 2009
Van Marles laatste 8 puppies, hebben we er tóch een gehouden. Omdat, als je Gayinar roept, ze hóógstwaarschijnlijk allang bij de buren loopt , hebben we haar maar Leelah genoemd. Nou, we kunnen onze lol op met deze druktemaker!! De eerste lange rit die we maakten was naar Lochem, Intratuin, Chris vindt het daar altijd leuk winkelen en omdat we hier redelijk afgelegen wonen heeft een pup toch wel enige begeleiding nodig om aan de grote mensenwereld te wennen. Lochem was een succes, in de winkelwagen rondrijden, dát was gezellig, de mensen kijken of ze wel helemaal écht was en dan lekker geaaid worden, Leelah was er helemaal blij mee. Lekker loslopen en dan aan álle bloemetjes ruiken was ook een feest maar Leelah laat het niet bij ruiken, de narcissen bij ons thuis hadden daar ook al mee te maken gehad. Opeten is ook wel wat. Dus, vóór we het personeel van Intratuin achter ons aankregen hebben we maar even ingegrepen. Tijdens een rustpauze buiten zaten we op een bankje naast een hok met een paar geiten erin Leelah vond ze hóógstinteressant. Ze roken ook zo lekker, het zand ernaast was heerlijk om in te graven. Daar had ze thuis ook al mee kennisgemaakt. Maar je wordt toch wel een beetje moe van al die indrukken. Dus gingen we weer richting Marle. Terug over de Holterberg. Daar werd het tijd voor een plaspauze. De zon scheen nog steeds lekker. dus Leelah mee op een zandpaadje de hei op. Meestal de eerste keer, doen pupies dat een beetje voorzichtig. Zo niet Leelah, ze ging er meteen vandoor. Hup, over de hei, dan weer terug want het was toch nog een beetje te hoog om eroverheen te kijken. Dan maar verder op het zandpaadje, graven onderweg achter een bijtje aanrennen overal tegelijk heenwillen. het was érg leuk om haar te zien dollen. Weer terug in de auto, want ja er waren nog een aantal honden thuis die óók wel weer eens wilden rennen. Leelah heeft het in de auto goed gedaan. Alleen zowel héén als terug een beetje gespuugd, dat moest dus méér autorijden worden.
De volgende rit was iets langer, Pavane was ingeschreven voor de show in Leeuwarden. Dat werd dus Pavane én Leelah mee. Ook op de heenweg naar Leeuwarden spuugde ze een beetje de onderleggers die ik steeds gebruikte deden ook nu weer goed dienst. In de hal was het natuurlijk behoorlijk druk, Yvonne was er al en later kwamen Wil en Geerke ook, allemaal natuurlijk met de honden die geshowd moesten worden. Het is altijd een gezellig ploegje, Yvonne en Geerke wilden allebei die kleine pup vasthouden en zo waren er over de hele dag verspreid nóg diverse mensen die wel met haar wilden lopen. Yvonne heeft haar aan het lijntje leren lopen. Geweldig Yvonne! en bij Geerke kon ze lekker onder een plaidje warm worden. Zeker als ze weer een beetje moe was. {het was áárdig koud in de hal met de deuren open]. Leelah heeft genoten van alle honden waar ze zo een klein beetje kon spelen en van alle mensen waar ze naar toe kon lopen om eens kennis te maken. Ze vond het allemaal érg gezellig. Ik moet zeggen, wij vonden dat ook!!
De weg naar huis is prima verlopen. Pavane had een 1 uitmuntend gehaald , daar waren we heel tevreden mee. Pabu, haar broertje, werd beste van het ras dat was helemaal goed en op de terugweg heeft Leelah níet meer gespuugd!! Dat heeft ze verder ook niet meer gedaan, die periode hebben we dus gehad . Meestal groeien puppies er ook overheen als ze eerst een paar keer gespuugd hebben.
Thuis gaat het helemaal goed met de rest van het spul, Leelah bijt vooral Pavane in haar wangen en bij haar oren omdat ze zó graag wil spelen. Pavane wil ook wel spelen maar is dan te lief voor Leelah en die gaat als een wilde tekeer. Arme Pavane heeft dus overal op haar snoet korstjes . Het wordt nu al beter gelukkig.
De volgende tour was show Alkmaar. Alle honden gewassen geföhned en geknipt [óók Leelah]. En óp naar Almere, ik ging bij Wil slapen omdat het vanaf Almere een stuk korter rijden is. Leelah moest zich een weg worstelen tussen Wil's poedels en de Corgi door. Ik heb nog geen abrikoos gehad die dat met zoveel gemak deed, al kwispelend met haar staart koppie omhoog met een snoet van, hállo, wat leuk dat ik hier ben. Vinden jullie mij óók niet leuk? En daar ging dat kleine monster. Slapen in een bench op een vreemde kamer, natuurlijk wél samen met Pavane, dat scheelt, het ging helemaal prima. Dan de volgende morgen met z'n allen in de grote auto. Geerke ophalen en rijden maar. Dat het een open show was wisten we niet. En daar sta je dan op de ijsbaan, je hebt geen extra jassen mee je wordt zowat uit je hemmetje geblazen door de wind die er pal op staat. Brrrrr wat wás het koud. Gelukkig dat de honden hun bontjasje aanhadden maar toch hebben we maar een paar extra kussens aangeschaft om ze van de koude vloer te halen. Leelah zat lekker in haar flightkenneltje op een mooi geel kleedje en werd daar al gauw uitgehaald om met diverse mensen kennis te maken. Dick en Cees kwamen ook eens kijken en hebben het kleine ding maar meegenomen om het aan alles te laten wennen. Zij krijgen zélf ook gauw een pupje dus was het een beetje oefenen maar dat ging allemaal uit de kunst!! Het was een leuke, gezellige, maar brrrrrrr koude dag. De volgende dag zijn we naar Wapserveen gereden om de puppies van Isa en Dirk te bewonderen. Leelah heeft daar de kippen bewonderd!!!! Ze is er met een spurt achteraangegaan voor ik ook maar erg in de kippen had, om over de hanen maar niet eens te spreken. We hebben haar weer bijtijds te pakken gekregen. Arme kippen. {Leelah lól] Binnen ging ze ook vól zelfvertrouwen op de zwarte honden af van Annette die ze nog nooit gezien had. Ook de mensen die de puppies aan het bekijken waren, werden door Leelah bekeken en goed bevonden om haar te aaien!! Het was tijd voor haar middaghapje, dus nam ik haar mee naar de auto waar de spullen stonden. Hapje gevonden, schaaltje gevonden, éven Leelah neerzetten[ er waren géén kippen] om de boel klaar te maken én toen, wél kippen vond: Leelah. Daar begon het feest weer!! Kippen kakelen, de haan vooraan en rennen, in huis hadden ze het ook gemerkt [kippen kunnen behoorlijk herrie maken] Marjon, de jongste dochter des huizes en Nina, eigenaresse van Dirk, de vader van de puppies, gingen acuut achter de horde aan, rechtsom naar de boosdoener die nét als de haan onder het stroomdraad doorliep zó de weg op, ik linksom zodat ik eerder bij de straat zou komen. Het is er rustig maar tóch er zal maar nét een auto langskomen. Gelukkig was het een slimme haan, hij ging direct weer terug de wei op en Leelah er weer achteraan. Marjon kreeg mijn monster te pakken en de rust was weergekeerd. Leelah in de kennel met eten en de opdracht eten en te gaan slapen. Dat heeft ze gelukkig ook gedaan. Een mens schrikt van dit soort dingen. De puppies zagen er heerlijk uit en groeien nog steeds prima. Daar gaan weer veel mensen van genieten.!! Hoe vinden jullie tot op heden dit weekend? Marle Almere, Almere Alkmaar, Alkmaar Almere, Almere Wapserveen én weer terug. Dán komt het volgende. Een vriendin van mij is verhuisd naar Krommenie. Voel je het al komen? Juist, na terugkomst uit Wapserveen richting Krommenie een nieuw huis bewonderen en voor Leelah kennismaken met 2 aprico's Noa en Hannah. Pavane kent ze al zolang ze leeft. Noa is Pavane's mama. Het was héél gezellig daar, lekker gewandeld en koekjes gegeten en in de tuin gespeeld [Leelah heeft de bloemetjes "bewonderd" lees "gegeten"!! En toen weer richting Almere, naar bed. De volgende dag kwam het bericht dat Catootje gedekt kon worden. Ja hoor, daar gingen we weer 's middags richting Eindhoven. Catootje, Pavane en Leelah mee in de auto, ook dat was héél gezellig, zitten in de tuin in het zonnetje en genieten van de kleine meid van Ellen en Michel.
En wat er verder is gebeurd kan iedereen zien op de site, want Michel heeft me een fotos gemaakt, héél geweldig. Zoals je kunt zien heeft Leelah daar ook een heleboel pret gehad. Over socialisatie heeft ze niet te klagen en deze week komt er een puppyparty bij de dierenarts. Ik denk dat ze zich daar ook wel weer vermaakt. Wij vermaken ons in ieder geval met haar !!!! Voorlopig de groetjes van een niet meer zo klein puppy, ze weegt ruim 6 kilo, die verse meikevers eet. We hebben er veel deze lente. Ze zoekt ze op, speelt ermee, en dan gaan ze zó haar kleine bekkie in. Een meikever is toch écht niet zo klein met al die grote poten met weerhaakjes. Op de gril met een sausje kan ik me nog voorstellen maar zó? Enfin, Leelah vindt de verse proteine heerlijk dus zal het wel goed zijn. Pootjes van Leelah en mij Catharina Ciao !!