Dus woensdagochtend werden voor het eerst de honden ingeladen, zo vroeg in de morgen hadden we toch al belangstelling in de buurt waar Wil en Bart wonen. Bovenin de trailer stond iemand om de honden op te vangen en in hun benches te doen en op de grond werden de honden stuk voor stuk opgetild. Het werkte fantastisch! Na een half uurtje rijden hebben we gecontroleerd hoe het met de levende have ging. Nou, prima dus, slechts Eloise had het een beetje te kwaad, vanwege haar laatste ervaring in het vliegtuig.   Maar bij de volgende stop ging het al véél beter. Natuurlijk werd er regelmatig pauze gehouden, was het niet voor de mens dan wel ergens anders voor. Bij de grensovergangen hebben we geen enkel probleem ondervonden. Op elke stopplaats waar we de honden even lekker konden laten lopen, hadden we behoorlijk bekijks. Je zag mensen zich omdraaien, grote ogen opzetten en vraagtekens boven hun hoofden verschijnen.Dat alleen al was het waard om met zo’n levensgrote trailer met honden richting Zweden te gaan!! Je zág ze denken, wat is dat voor iets? Ook opmerkingen, dat het voor de honden niet goed was in die grote wagen. Maar wij hadden tenminste een koelwagen alles kon er méér dan ruimschoots in. En ga als hond maar in een auto zonder airco op vakantie, nou die van ons werkte perfect. De rit woensdag ging perfect, alleen de volgwagen waarin Ton, Inge en ik zaten waren éven de truck kwijt bij de zoveelste wegwerkzaamheid in de buurt van Hamburg.  Nou heb je natuurlijk als je in een BMW rijdt genoeg power om een truck met aanhanger die niet harder dan 80 of 100 mag in te halen. Dat ging dus ook prima en in no time waren we weer achter Bart die ons overal heenbracht. Vanuit Duitsland, op de boot naar Denemarken, het weer was prachtig om een boottochtje te maken, lekker even uitwaaien op het dek. Toen verder door Denemarken. Jaren geleden was ik al eens een weekje op Jutland geweest. En vorig jaar met Melanie, ook op Jutland maar dan vlakbij de Duitse grens, ter dekking. Maar nu gingen we richting Kopenhagen, allemaal nieuw voor mij. Ton en Inge zijn al eerder die richting uitgeweest, maar het blijft prachtig. Het landschap bekijken in de zonneschijn geeft natuurlijk een extra mooi effect. Nét voor de overtocht naar Zweden zijn we ‘s avonds gestopt. Vlakbij het vertrekpunt van de boot was een hotel waar we 2 kamers genomen hebben. De keuken was daar inmiddels dicht en wij hadden toch echt wel een beetje trek. Eerst de honden er maar uit, ze waren inmiddels al helemaal gewend geraakt aan het in-en uitladen. Camille en Nadir hadden al zoiets van daar kunnen we zélf wel in -en uitspringen, maar dat was tocht écht te hoog, vlakbij was een stuk gras waar ze lekker los overheen konden sjezen en dat hebben ze dus ook gedaan, daarna een plekje, in de schaduw, op het terras gezocht en met de inhoud van de kratjes van albert.nl en een flesje wijn erbij, de hondjes lekker op de stenen, die inmiddels ietwat afgekoeld waren na een lange warme dag en het resultaat was geweldig !! Lekker gezellig de dag bespreken. De een had dit en de ander dát gezien. En Denemarken is beslist de moeite waard! De volgende morgen wilden we met de 1e boot mee dus werd het tijd om de honden nog een laatste keer te laten lopen en dan iedereen in de kooi! Iedereen was inmiddels getraind in uit-en instappen zowel mens als viervoeter, dus dat ging helemaal gesmeerd. De honden met lekkere hapjes in de bench en wij hadden de hapjes ook al binnen, dus: hup pitten!!! Bart en Wil bleven met de honden in de vrachtwagen slapen. ‘s Ochtends, eerst honden laten racen en daarna, het wordt écht routine, het spul weer in de wagen. Instappen en wegwezen . Ons aller Bart[en dat heb ik nog niet vermeld, foei!!] is een geweldige chauffeur, weet overal de weg en verricht wonderen met eventueel opduikende obstakels en andere dingen. Kaartjes werden geregeld en de volgauto kreeg de instructie: ”vlak achter mij blijven”. Zowel bij op -als afrijden hebben we die kreet góed in onze oren geknoopt. Je komt als personenauto niet in dezelfde oprijbaan als de trailer, maar doordat we vlak bij elkaar bleven ging het prima. Het blijft lekker uitwaaien op het dek van een boot, zeker als het lekker weer is. We hadden begeleiding van een stel meeuwen, die kunnen geweldig elegant vliegen en dat wilden ze ook wel goed laten zien, als je niet voldoende aandacht aan ze schonk trokken ze die wel en op wát voor een manier!  Een dame die bij de schoorsteen van de boot stond te kijken kon het resultaat van haar bloesje halen!!   Flatsh ging het! Het werd tijd voor de volgende etappe in Zweden deze keer. Bart stuurde ons weer eens vlekkeloos langs de douane, we hebben niemand gezien en daar gingen we het mooie weidse Zweden in. Allemaal genoten we van het glooiende landschap en de reclame (Ikea en FALCON bier) Het is een pracht land. De kilometers vlogen onder alle wielen door en tegen 5 uur, waren we door [druk] Stockholm heen op weg naar onze camping. De wegen werden weggetjes, waardoor de truck steeds groter leek te worden, we vorderden goed en uiteindelijk was dáár de plek waar we onze tenten konden opslaan.  Ter Plaatse